Wniosek o widzenie z tymczasowo aresztowanym — wzór, kto wydaje zgodę i co gdy odmowa

Wniosek o widzenie z tymczasowo aresztowanym — wzór, kto wydaje zgodę i co gdy odmowa

Bliska osoba przebywa w areszcie śledczym i chcesz się z nią zobaczyć? Widzenie z tymczasowo aresztowanym wymaga uzyskania zgody organu prowadzącego postępowanie — prokuratora lub sądu. Bez tej zgody administracja aresztu nie dopuści do spotkania, nawet jeśli jesteś małżonkiem lub rodzicem aresztowanego.

W tym artykule wyjaśniamy krok po kroku, jak napisać wniosek, kto może się o widzenie ubiegać, co zrobić gdy organ odmówi oraz jak wygląda sama procedura spotkania. Wzór wniosku znajdziesz bezpośrednio w treści artykułu. Jeśli potrzebujesz pomocy prawnej w sprawie osoby tymczasowo aresztowanej, zapraszamy do skorzystania z oferty naszej kancelarii w zakresie spraw karnych.

Podstawa prawna — art. 217 KKW

Prawo do widzenia z tymczasowo aresztowanym reguluje art. 217 Kodeksu karnego wykonawczego. Zgodnie z tym przepisem tymczasowo aresztowany może uzyskać widzenie po wydaniu zarządzenia przez organ, do którego dyspozycji pozostaje. W postępowaniu przygotowawczym jest to prokurator, po wniesieniu aktu oskarżenia do sądu — właściwy sąd.

Organ może odmówić wydania zgody wyłącznie gdy zachodzi uzasadniona obawa, że widzenie zostanie wykorzystane do bezprawnego utrudniania postępowania karnego lub do popełnienia przestępstwa. Sama obecność tymczasowego aresztowania nie jest podstawą do automatycznej odmowy widzenia.

Tymczasowo aresztowany ma prawo do co najmniej jednego widzenia w miesiącu z osobą najbliższą — to ustawowe minimum, którego organ nie może ograniczyć bez uzasadnionej przyczyny.

Kto może ubiegać się o widzenie?

Prawo do widzenia z aresztowanym przysługuje osobie najbliższej w rozumieniu Kodeksu karnego. Za osobę najbliższą uznaje się małżonka, wstępnych (rodziców, dziadków), zstępnych (dzieci, wnuków), rodzeństwo, powinowatych w tej samej linii lub stopniu, osobę pozostającą w stosunku przysposobienia oraz jej małżonka, a także osobę pozostającą we wspólnym pożyciu.

O widzenie mogą ubiegać się również inne osoby — nie będące osobami najbliższymi — jednak w ich przypadku organ ma większą swobodę w odmowie lub ograniczeniu widzenia.

Gdzie złożyć wniosek?

Właściwość organu zależy od etapu postępowania. Jeżeli sprawa jest na etapie postępowania przygotowawczego — wniosek należy skierować do właściwej prokuratury (rejonowej, okręgowej lub regionalnej), na wniosek której sąd zastosował tymczasowe aresztowanie. Jeżeli sprawa jest już w sądzie — wniosek należy przesłać do tego sądu.

Co musi zawierać wniosek?

Wniosek powinien zawierać sygnaturę sprawy — prokuratorską lub sądową, w zależności od etapu postępowania. Konieczne są dane osoby tymczasowo aresztowanej (imię, nazwisko, nazwa aresztu śledczego) oraz dane osoby wnioskującej (imię, nazwisko, adres, stosunek pokrewieństwa lub inny związek z aresztowanym). Należy wskazać, czy wniosek dotyczy widzenia jednorazowego czy wielokrotnego. Wniosek wymaga własnoręcznego podpisu — jego brak skutkuje wezwaniem do uzupełnienia i wydłuża postępowanie.

Wzór wniosku o widzenie z tymczasowo aresztowanym

[Miejscowość], [data]

[Imię i nazwisko wnioskodawcy] [Adres zamieszkania] [Numer telefonu / e-mail]

Do: [Prokuratora Prokuratury Rejonowej/Okręgowej w … / Sądu Rejonowego/Okręgowego w …] Sygn. akt: [numer sprawy]

WNIOSEK O WYDANIE ZARZĄDZENIA O ZGODZIE NA WIDZENIE Z TYMCZASOWO ARESZTOWANYM

Na podstawie art. 217 § 1 Kodeksu karnego wykonawczego wnoszę o wydanie zarządzenia zezwalającego na widzenie z tymczasowo aresztowanym:

[Imię i nazwisko aresztowanego], przebywającym w Areszcie Śledczym w [miejscowość].

Jestem [stopień pokrewieństwa / związek z aresztowanym — np. żoną / matką / córką].

Wnoszę o wyrażenie zgody na widzenie [jednorazowe / wielokrotne].

Uzasadnienie

Wniosek o widzenie uzasadniam potrzebą utrzymania kontaktu rodzinnego z osobą najbliższą. Widzenie nie będzie wykorzystane do utrudniania postępowania ani do popełnienia przestępstwa.

[Podpis]

Widzenie bez dozoru — co to oznacza?

Organ wydający zgodę na widzenie może określić jego szczególne warunki. Standardowo widzenie odbywa się przy stole, w obecności funkcjonariusza Służby Więziennej i ewentualnie przy przegrodzie.

Prokurator lub sąd może jednak zezwolić na widzenie bez dozoru — czyli bez nadzoru funkcjonariusza — lub na widzenie bez przegrody oddzielającej aresztowanego od osoby odwiedzającej. O takie warunki można wnioskować wprost w piśmie, podając uzasadnienie.

Widzenie małoletniego z tymczasowo aresztowanym

Przedstawiciel ustawowy osoby małoletniej (rodzic, opiekun prawny) może wystąpić o widzenie dziecka z tymczasowo aresztowanym. Widzenie małoletniego odbywa się w obecności przedstawiciela ustawowego albo innej pełnoletniej osoby wskazanej przez wnioskodawcę.

Odmowa widzenia i zażalenie

Organ może odmówić zgody na widzenie jeśli zachodzi uzasadniona obawa utrudniania postępowania lub popełnienia przestępstwa. Odmowa powinna mieć formę zarządzenia z uzasadnieniem.

Na odmowę widzenia przysługuje zażalenie — zarówno tymczasowo aresztowanemu, jak i osobie ubiegającej się o widzenie. Zażalenie rozpoznaje sąd, do którego dyspozycji pozostaje aresztowany, albo prokurator nadrzędny nad prokuratorem, który wydał zarządzenie o odmowie. Termin na złożenie zażalenia wynosi 7 dni od doręczenia zarządzenia.

Przebieg widzenia — praktyczne informacje

Widzenie trwa 60 minut i odbywa się wyłącznie w ustalonym wcześniej terminie oraz godzinach wyznaczonych przez administrację aresztu śledczego. Terminy widzeń należy każdorazowo uzgodnić bezpośrednio z aresztem. Osoby odwiedzające tymczasowo aresztowanego mogą zakupić dla niego żywność i napoje w kantynie aresztu śledczego. Telefony komórkowe i inne urządzenia elektroniczne nie mogą być wnoszone na teren aresztu — należy je zostawić w depozycie przy wejściu.

FAQ — najczęściej zadawane pytania

Kto wydaje zgodę na widzenie z tymczasowo aresztowanym?

W postępowaniu przygotowawczym — prokurator prowadzący sprawę. Po wniesieniu aktu oskarżenia — sąd właściwy do rozpoznania sprawy. Wniosek kieruje się do organu, do którego dyspozycji pozostaje aresztowany.

Ile trwa widzenie z tymczasowo aresztowanym?

60 minut. Widzenie odbywa się w ustalonym terminie i godzinach wyznaczonych przez administrację aresztu.

Czy można wnioskować o widzenie bez dozoru?

Tak — we wniosku można wprost prosić o widzenie bez nadzoru funkcjonariusza lub bez przegrody. Organ ocenia zasadność takiego wniosku indywidualnie.

Jak często można się widywać z tymczasowo aresztowanym?

Tymczasowo aresztowany ma prawo do co najmniej jednego widzenia w miesiącu z osobą najbliższą. O częstotliwości ponadminimalnej decyduje organ wydający zgodę.

Co zrobić gdy prokurator odmówił widzenia?

Złożyć zażalenie w terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia. Zażalenie rozpoznaje sąd właściwy lub prokurator nadrzędny. Warto skonsultować się z adwokatem — profesjonalne uzasadnienie zażalenia znacząco zwiększa szanse na jego uwzględnienie.

Czy dziecko może odwiedzić tymczasowo aresztowanego rodzica?

Tak — w takim przypadku wniosek składa przedstawiciel ustawowy dziecka. Widzenie odbywa się w obecności przedstawiciela ustawowego lub innej wskazanej pełnoletniej osoby.

Potrzebujesz pomocy prawnej w sprawie tymczasowo aresztowanego?

Odmowa widzenia, zaskarżenie tymczasowego aresztowania lub reprezentacja w postępowaniu karnym — to sytuacje, w których profesjonalna pomoc adwokata jest niezbędna. Kancelaria Adwokacka Adwokata Wiktora Gamrackiego w Rzeszowie oferuje pomoc prawną w zakresie spraw karnych, w tym obronę osób tymczasowo aresztowanych i reprezentację rodzin w postępowaniach penitencjarnych.

Telefon: +48 796 587 650 Adres: ul. Hanasiewicza 4, Rzeszów Konsultacje: osobiście, telefonicznie lub online

Powrót do listy wpisów
Wizytówka - Wiktor Gamracki
Wiktor Gamrackiadwokat
Skontaktuj się nami +48 796 587 650 Porady prawne